W gruzińskim regionie Kachetia starożytny wulkan błotny szumi wśród winnic i sadów owocowych doliny Alazani. Znane ze swoich właściwości leczniczych od XIX wieku, naturalne uzdrowisko Akhtala wykorzystuje rytualny potencjał swojego bogatego w minerały błota, wypływającego ze szczelin w powierzchni ziemi jako żywy, oddychający surowiec. Odzwierciedlając lokalną wiedzę i tradycyjne wierzenia, potwierdzone analizami laboratoryjnymi, uzdrowisko stało się miejscem, gdzie można połączyć się z samą ziemią – i cichą tajemnicą wśród tych, którzy się tu zapuszczają.

„Akhtala to miejsce owiane legendami. Opowieści mówią o zaginionej wiosce Tala, która zniknęła w wyniku trzęsienia ziemi i z dnia na dzień została zastąpiona przez parującą, szarą kałużę. Od tamtej pory ziemia w tym miejscu delikatnie wydycha powietrze. Ciepłe, jedwabiste błoto wypływa tu codziennie — powoli, równomiernie, jakby tętniło życiem”.

Podczas podróży do Gruzji reżyserka Sasha Kulak obserwuje błoto – od delikatnie oddychającego krajobrazu po zabiegi na całe ciało, które przekazują jego regenerujące właściwości – w ramach realizacji filmu krótkometrażowego „The Great Mud of Akhtala”. Na tle opowieści przekazywanych z pokolenia na pokolenie oraz zrozumienia ukształtowanego przez kontakt z tym niezwykłym krajobrazem, ten krótki film dokumentalny oddaje głęboki szacunek łączący gości uzdrowiska i jego pracowników, poszukujących leczniczego błota, by przywrócić równowagę i dobre samopoczucie w zgodzie z naturą.